Οπως τονίζει όμως, εδώ και καιρό παρατηρείται ένα παράδοξο στην αγορά εργασίας: «Οι απαιτήσεις μιας θέσης έχουν αυξηθεί σημαντικά. Εχει αλλάξει ο τρόπος της δουλειάς και οι εργαζόμενοι δεν έχουν εκπαιδευτεί από τις επιχειρήσεις. Ετσι, παράλληλα με τους ανέργους που ολοένα αυξάνονται, υπάρχουν και οι εργοδότες που δεν μπορούν να βρουν τα κατάλληλα άτομα, τα οποία θα καλύψουν τις ανάγκες τους».
Ο «ανταγωνισμός» μεταξύ των ανέργων είναι εξίσου έντονος σε όλα τα επίπεδα. Οπως αναφέρει ο Μάνος Πανώριος, partner στην εταιρεία εύρεσης στελεχών Stanton Chase, καθημερινά λαμβάνουν διπλάσιο αριθμό βιογραφικών σε σχέση με πέρυσι: «Οι ευκαιρίες είναι πολύ λιγότερες. Ηδη, σε επίπεδο ενεργών στελεχών, οι αποδοχές έχουν μειωθεί κατά 20%-25%». Οπως υποστηρίζει, αυτή τη στιγμή «η διαπραγματευτική δύναμη είναι στα χέρια των επιχειρήσεων».
Επίσης, «παλιά το διάστημα που έμενε ένα στέλεχος εκτός αγοράς κυμαινόταν μεταξύ 3-5 μηνών, ενώ τώρα μπορεί να ξεπεράσει τους 8 μήνες». Σε επίπεδο θέσεων, κινητικότητα υπάρχει στην οικονομική διεύθυνση, στον κλάδο της ενέργειας, της ναυτιλίας και σε πιο περιορισμένο βαθμό στη φαρμακοβιομηχανία. «Παγωμένοι» είναι οι κλάδοι του λιανικού εμπορίου, των κατασκευών και των χρηματοοικονομικών.
Οσο για τις ευαίσθητες ηλικιακά ομάδες (18-24 ετών και 45 ετών και άνω), η εικόνα διαφέρει: «Πολλές επιχειρήσεις θεωρούν βάρος τους νέους. Δεν τους προσλαμβάνουν, γιατί δεν τους έχουν εμπιστοσύνη. Φταίει βέβαια και το εκπαιδευτικό σύστημα, που βγάζει παιδιά απροετοίμαστα να αναλάβουν», δηλώνει η Βενετία Κουσία. Αντιθέτως, σύμφωνα με τον Πέτρο Μίχο, επικεφαλής του τμήματος επιλογής και εύρεσης στελεχών στην Deloitte, έχει αρχίσει να αλλάζει προς το καλύτερο η αντίληψη αναφορικά με τα στελέχη άνω των 45 ετών, που «κουβαλάνε» πολλά χρόνια προϋπηρεσίας σε μια εταιρεία.