Έρευνα ΕΜΠ: Αυξάνεται το φαινόμενο παραχώρησης εισιτηρίου στα ΜΜΜ!!!

Ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις λαμβάνει το φαινόμενο της παραχώρησης εισιτηρίου στα μέσα μαζικής μεταφοράς, το οποίο τυγχάνει πλέον κοινωνικής αποδοχής!

Το 61% των χρηστών δηλώνει ότι παρατηρεί συχνά ανταλλαγή εισιτηρίων και το 53%δηλώνει ότι έχει παραχωρήσει ή αποδεχτεί από άλλον εισιτήριο, σύμφωνα με μελέτη του ΕΜΠ.

Το φαινόμενο της παραχώρησης εισιτηρίου στα μέσα μαζικής μεταφοράς αποτελεί σημείο των καιρών. Ένα φαινόμενο, το οποίο έλαβε μαζικά χαρακτηριστικά, σχεδόν ταυτόχρονα, με το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα και εμφανίζει διαρκώς αυξητική τάση.

Στοιχεία που συγκεντρώθηκαν σε δύο διαφορετικές χρονικές στιγμές, το 2008 και το 2012, αποτυπώνουν την κατάσταση.

Το 61% των χρηστών δηλώνει ότι παρατηρεί συχνά ανταλλαγή εισιτηρίων

Σχετικά με την παρατήρηση του φαινομένου από τους ίδιους τους χρήστες των αστικών συγκοινωνιών φαίνεται πως με την πάροδο του χρόνου και το «βάθεμα» της κρίσης αντιλαμβάνονται, σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό, το φαινόμενο παραχώρησης εισιτηρίου να συμβαίνει δίπλα τους.

Πιο συγκεκριμένα το 2012 το 61% των χρηστών δηλώνει ότι παρατηρεί συχνά ανταλλαγή εισιτηρίων, σε αντίθεση με το 2008 που μόνο το 13% δήλωνε μάρτυρας του φαινομένου σε συχνή βάση.

Σε ίδια περίπου ποσοστά κινείται η παρατήρηση του φαινομένου και από τους χρήστες του μετρό, παρά τον αυστηρότερο έλεγχο για την αποφυγή της λαθρεπιβίβασης.

Ένας στους δυο έχει παραχωρήσει ή αποδεχτεί από άλλον εισιτήριο!

Ραγδαία επίσης είναι η αύξηση του ποσοστού που δηλώνει ότι έχει εφαρμόσει τη συγκεκριμένη πρακτική κάποια στιγμή στο παρελθόν, ανάμεσα στις δύο χρονικές περιόδους.

Ενώ μέχρι το 2008 μόνο το 24% των χρηστών δήλωνε ότι, είτε έχει αποδεχτεί, είτε έχει παραχωρήσει εισιτήριο, το 2012 το ποσοστό διπλασιάζεται σχεδόν και περίπου ένας στους δύο δηλώνει ότι κάποια στιγμή συμμετείχε σε αυτή τη διαδικασία, με ποσοστό 53%.

Κι εδώ οι χρήστες του μετρό κινούνται στα ίδια περίπου ποσοστά με τους χρήστες των υπόλοιπων μέσων μεταφοράς, αν και στην αρχή της οικονομικής κρίσης, το 2008 συμπεριφέρονταν πιο συντηρητικά.

Το 44% θα εφαρμόσει και στο μέλλον τη δωρεάν παραχώρηση εισιτηρίων

Στο ερώτημα, αν θα συμμετείχαν από δω και πέρα στη διαδικασία ανταλλαγής εισιτηρίου, οι χρήστες των αστικών συγκοινωνιών απάντησαν πιο συγκρατημένα, με ποσοστό 44% να δηλώνει πως θα εφαρμόσει την πρακτική αυτή στο μέλλον, έναντι ποσοστού 35% το 2008.

Εντυπωσιακά είναι τα ποσοστά των χρηστών του μετρό σε αυτή την απάντηση, τα οποία είναι υψηλότερα από αυτά των υπόλοιπων μέσων μεταφοράς. Αυτό συμβαίνει πιθανότατα γιατί η επαφή μεταξύ των χρηστών που επιβιβάζονται/αποβιβάζονται στο μετρό την ιδία χρονική στιγμή είναι πιο άμεση και διαρκεί περισσότερο χρόνο.

Πιο συγκεκριμένα σε ποσοστό 75% το κοινό δηλώνει πιθανή συμμετοχή στο μέλλον για το 2012 σε αντίθεση με το 2008 που η θετική απάντηση άγγιζε το 63%.

Το φαινόμενο εκτός του γεγονότος ότι τυχαίνει γενικής αποδοχής, κρίνεται μάλλον θετικά από τη πλειονότητα των χρηστών, όπως απεικονίζεται στο παρακάτω γράφημα.

Η άποψη των μετακινούμενων για το φαινόμενο της παραχώρησης εισιτηρίων, βάσει των διαφόρων μέσων μεταφοράς που χρησιμοποίησαν.

Οι οικονομικές και κοινωνικές προεκτάσεις του φαινομένου 

Είναι σημαντικό επίσης να αναφερθεί ότι το φαινόμενο της παραχώρησης εισιτηρίου έχει πολλές προεκτάσεις όπως για παράδειγμα οικονομικές, κοινωνικές, ηθικές. Ένα ερώτημα που αναπόφευκτα γεννιέται είναι κατά πόσο αυτή η πρακτική είναι αποτέλεσμα παραβατικής συμπεριφοράς ή όχι και επίσης ποια είναι η ηλικία και η οικονομική κατάσταση των ατόμων που την υιοθετούν.

Η σχετική βιβλιογραφία μελετώντας παρόμοια φαινόμενα έχει προσανατολιστεί στον επαναπροσδιορισμό της έννοιας της παραβατικότητας ορίζοντάς την με μία πιο επιλεκτική αίσθηση σε όλες τις σχετικές πράξεις οι οποίες θυματοποιούν κάποιον συγκεκριμένα, είναι απαγορευμένες από την κεντρική εξουσία ή κάποια μορφή εξουσίας και δεν εξυπηρετούν κάποιον ανώτερο κοινωνικό σκοπό.

Με βάση λοιπόν αυτή τη λογική και συνυπολογίζοντας ότι συχνότερα οι μεγαλύτεροι σε ηλικία πολίτες εμμένουν σε πιο συντηρητικές ιδεολογίες και στη λογική της εξίσωσης του νόμιμου με το ηθικό, θα μπορούσε να εξηγηθεί η μεγαλύτερη συχνότητα με την οποία οι νέοι πολίτες εμφανίζουν τη συγκεκριμένη μορφή παραβατικότητας (παραχώρηση εισιτηρίου), όντας περισσότερο πιστοί σε πιο ευρείες κοινωνικές αξίες, όπως αυτές της αλληλεγγύης ή ταυτιζόμενοι με πιο εναλλακτικά κοινωνικά ιδεώδη αντίδρασης ακόμη και αν αυτά εμπίπτουν στη στενή έννοια της παραβατικής συμπεριφοράς.

Η οικονομική κατάσταση αποτελεί μια ακόμη σκοπιά από την οποία είναι απαραίτητο να εξετασθεί το θέμα της εισιτηριοδιαφυγής. Παρατηρήθηκε ότι τα άτομα που σε μεγαλύτερο βαθμό συμμετέχουν σε αυτές τις πρωτοβουλίες είναι κυρίως χαμηλών εισοδημάτων. Οι λόγοι κυρίως στις μέρες που διανύονται είναι ευνόητοι και προφανείς. Η μετακίνηση είναι μια από τις καθημερινές ανάγκες των κατοίκων των αστικών κέντρων και γι' αυτό το λόγο θα έπρεπε να είναι προσιτή από την πλειονότητα των μετακινούμενων. Σαν αποτέλεσμα όμως της οικονομικής κρίσης και της συνεχόμενης ανατιμολόγησης του εισιτηρίου έχει γίνει απαγορευτική για το ολοένα και μικρότερο εισόδημα του κοινού.

Κατά συνέπεια οι μετακινούμενοι αναζητώντας τρόπους για να ξεπεράσουν το αδιέξοδο καταφεύγουν σε ομαδικές δραστηριότητες αλληλεγγύης ακόμα κι αν έρχονται σε κόντρα με το πρότυπο του νομοταγούς πολίτη.

ΠΗΓΗ.